🟥 დიმიტრი ხუნდაძის გამოსვლა საქართველოს პარლამენტის საგაზაფხულო სესიის პლენარულ სხდომაზე | 03 თებერვალი 2026

🔷 „მოგესალმებით კოლეგებო. დაიწყო საგაზაფხულო სესია. სიახლეები ბევრია, ზოგი კარგი, ზოგიც ცუდი. კარგია, რომ ამ არეულ მსოფლიოში საქართველო მშვიდობას ინარჩუნებს და ამავე დროს ეკონომიკურადაც ძლიერდება. მშვიდობის შენარჩუნება, 5 რევოლუციისა და არეულობის თავიდან აცილება „ხალხის ძალამ” უდიდესი ენერგიით შეძლო, თუმცა, ამაზე დღეს ცოტა ვინმე თუ საუბრობს.
დიახ, სწორედ „ხალხის ძალამ” თქვა მეტი სიმართლე და ამ სიმართლით გაიგო საზოგადოებამ, თუ რა საფრთხის წინაშე დგებოდა ჩვენი სამშობლო და თავად ხალხი. ეს იყო მსხვილად დაფინანსებული აგენტურის მიერ დაგეგმილი, სასიცოცხლოდ სახიფათო თამაში, რომელსაც წინ „ხალხის ძალა” გადაეღობა.
პარალელურად, ხელისუფლებამ პროცესები სწორად მართა, მაგრამ ცუდია, რომ ის ოპონირების გარეშეა დარჩენილი, რაც გარკვეულ რისკებს შეიცავს. შეცდომები თანდათან მატულობს და „ხალხის ძალის” მეტი სიმართლის აუცილებლობა კვლავ დგება. ეს ასევე დასტურდება პრემიერის შემოთავაზებითაც, რომ ოპონირებისთვის დებატები აუცილებელია. როგორც ჩანს, „მეტი სიმართლის” საჭიროება მანაც დაინახა. მაგრამ მინდა ღიად ვთქვა, რომ ჩვენი სიმართლე, ხშირ შემთხვევაში, იქნება მწარეც.
რიგ საკითხებთან დაკავშირებით ვცდილობდით, ნაკლები საჯაროობით, გუნდის შიგნით გვესაუბრა, რამაც თანდათან აზრი დაკარგა. პოლიტიკაში „ღიაობა” ინსტრუმენტია, რასაც ჩვენ აქტიურად გამოვიყენებთ – იქნება ღია მხარდაჭერაც და იქნება ღია კრიტიკაც.
ნახევარი სიმართლე არ ივარგებს.
საგარეო ველზეც მეტი ყურადღებაა საჭირო. დიდი ალბათობით რუსეთ-უკრაინის ომი შემდგომ ფაზაში გადავა და მასშტაბი კიდევ უფრო მეტად გაიზრდება და სავარაუდოდ, ალბათ, ის რუსეთ-ევროპის ღია საომარ დაპირისპირებად ჩამოყალიბდება. ევროპისგან თავად აშშ-ც დისტანცირდა და ამიტომ, ჩვენც დროულად და რაც შეიძლება სწრაფად უნდა გავეცალოთ საფრთხეს.
ირანის საკითხი, კიდევ უფრო მეტად ამძიმებს ვითარებას, რადგან შესაძლო კონფლიქტი მთელი რეგიონის უსაფრთხოების საკითხს კიდევ უფრო მეტი კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს.
გუნდის შიგნით, არაერთხელ გვისაუბრია ჩვენს სავალალო საკადრო პოლიტიკაზეც, მაგრამ პრობლემა პრობლემად რჩება. სამშობლოს ერთგული მხარდამჭერები, რომელთა მობილიზება 2012 წელს მოხდა, თანდათან თამაშგარე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ და მათი რესურსი დაუმსახურებლად განიავდა. ზოგი შეურაცხყოფილიც დარჩა, ზოგი აღარც არის.
დღეს, ხშირად, საჯარო სამსახურებში, უპირატეს მდგომარეობაში ის ხალხია, ვინც „ფეხისდადების” შანსს ყოველწუთიერად ელოდება.
უფრო მეტიც, ასეთი ხალხი, ზოგჯერ, პოლიტიკურ თანამდებობებსაც კი იკავებს. მათი რისკ-ფაქტორი ზოგჯერ პირადი ნაცნობობით ინიღბება. ეს უნდა დასრულდეს. ასეთ კადრებს სიკეთე არასოდეს მოაქვს. ამ მხრივ შეცდომები ვნახეთ წარსულშიც და ვუყურებთ დღესაც. რეკომენდატორების პასუხისმგებლობაც უნდა გაიზარდოს, რომ შეუსაბამო კადრებს რეკომენდაციას პასუხისმგებლობის გარეშე არ უწევდნენ.
ახლად არჩეულ საკრებულოებს და მერებს მეტი დამოუკიდებლობა უნდა მივცეთ და მათი მისაღები გადაწყვეტილებები სადღაც სხვაგან არ უნდა მიიღებოდეს. მათ ენდო ხალხი და უნდა ვენდობოდეთ ჩვენც. თუმცა, თუ გამოუსწორებელ შეცდომას დაუშვებენ, არჩეულების გადარჩევის მექანიზმებიც არსებობს.
რეგიონებში საქმეები იწელება და ფერხდება. კარგია, რომ მთავრობამ კორუფციასთან ბრძოლა ერთ-ერთ მთავარ პრიორიტეტად გამოაცხადა და სამწუხარო შედეგებიც სახეზე გვაქვს. სწორი საკადრო პოლიტიკა ამ რისკებსაც, ვფიქრობ, ყველაზე უკეთ დააზღვევს. მაგრამ კორუფციასთან ბრძოლა არ უნდა იყოს იმდაგვარი, რომ ჭარბი შიშით გადაწყევილების მიმღებებმა გადაწყვეტილების მიღებაზე თქვან უარი.
ყველა საკითხზე ერთ განცხადებაში საუბარი, რა თქმა უნდა, შეუძლებელია, მაგრამ ფაქტია, რომ დღეს საქართველო ბევრი და მრავალი გამოწვევის წინაშე დგას და ზოგი მათგანი სასიცოცხლოდ სახიფათოც კია. სწორედ ამიტომ, საჭიროა სიფრთხილეც, საჭიროა გადაწყვეტილებების სწრაფად მიღებაც და საჭიროა კრიტიკაც, რასაც მხარდაჭერასთან ერთად, საჭიროების შემთხვევაში, წინააღმდეგობაც მოჰყვება ჩვენგან.“